Evet arkadaşlar, ortalığı kızıştırmaya geldim. 😃 Baldur's Gate 3 bir balondur.

Şaka yapıyorum, ancak geçtiğimiz sene yılın oyunu seçilen oyunu sevenler nesini sevdi, sevmeyenler nesini sevmedi tartışmayı çok isterim. Çünkü tartışma başlığının edepsizliği şaka olsa da, gerçekten benim için hayal kırıklığı oldu. Şimdi aşağıda bir sürü ıvır kıvır şey vızzıklayacağım neden sevmediğim ile ilgili, neredeyse hiçbiri teknik değil ve kişisel, o yüzden çok kızmanıza gerek yok ama belki de "aaa evet bu niye böyle" diyeceğiniz bir şey de çıkabilir, oturur birlikte BG3 gömeriz. 😃

Ben 33 yaşındayım, kelli felli. O yüzden Baldur's Gate 1 ve 2'ye yetişmiş manyak gibi oynamışlığım var. Planescape: Torment'den sonra türünün en iyi örnekleriydi bence CRPG, klasik. Özellikle ilk oyun. 2. oyun da oynanış ve D&D 2nd edition'ı müthiş bir şekilde implement etmiş olması güzeldi ama hikayede kaybetti beni o da. Bunun sebebi ilk oyunun inanılmaz yüksek, baya climax ile sonuçlanmış olması. Bhaalspawn olarak ilah olmuşken, 2. oyunda kıçı kırık bir tane sürgün elfin gelip bizi yerden yere vurması süper canımı sıkmıştı. Sequellerde ilk oyunun anlatısına ters gelen her unsur benim canımı epey sıkıyor. Neyse, konumuz Baldur's Gate 3.

Açıkçası ben Larian'ın yapacağını ve projenin EA'den arta kalan bir temelin üzerine kurulacağını öğrendiğim an sevmeyeceğimi anlamıştım. Larian konusu kişisel, tarzlarını sevmiyorum. Divinity'leri de sevmeden oynadım başka oynayacak bir şey yok diye, hikayelerini de hiç beğenmedim ama işte nerd olunca RPG rpgdir diye oynamaya çalışıyorsun. Bu arada gerçekten tamamen kişisel, Larian inanılmaz iyi optimizasyon yapıyor mesela, müthiş çalışıyor oyunlar, turn-based aksiyonu da güzel yapıyorlar bence. Ben kişisel olarak sunumlarını sevmiyorum. Çok "cartoony" geliyor tabiri caizse. Sadece görsel sunum değil her şeyiyle bana biraz ciddiyetsiz geliyor.

Baldur's Gate 3'e de bir 30 saat kadar dayanabildim onun da sebebi tamamen D&D evreninde geçiyor olması ve Underdark referanslı olması, Drowdur, Illithiddir, Myconiddir sevdiğim arkadaşlardır. Bir de tabii theme song Down by the River inanılmaz güzel olmuş. Ama oyunun ilk 3-5. saatinde canım sıkıldı baya. Zaten ön yargılı oluşum da işleri yokuşa sürmüş olabilir.

1) Too Open RPG: Benim zevkime göre çok fazla "açık rpg", böyle sevenler için muazzam olabilir ancak ben roleplay kısmının ucunun çok açık olmasını sevmiyorum. İnsanı "power play" denilen illete zorluyor. Main Quest ve Side Questlerin bağlantısı hafif, oyuncu da çok özgür ve tahmin ediyorum ki bu bilinçli yapılan bir şey, insanlar da sevdiğine göre benim rahatsızlığım kişisel. Bu durum benim Skyrim'i sevmiyor olmamla aynı. Yani örnekse şu olayı sevmiyrum: "Koskoca Dragonborn'um, bana şimdi tavuk kestirme ya da mektup teslimatı görevi verme ya. Yapma şunu." Bu "fazla open RPG" olayının tersini CD PROJEKT RED güzel yapıyor. Cyberpunk'ta da Witcher'da da bir "ana karakterimiz" vardı. Ve onu benimseyip, halimiz tavrımızı yansıttığımızda tam karşılık alıyorduk çevremizden de, daha "immersive" hissettiriyor haliyle. Tabii orada V ve Geralt zaten bir temeli olan karakterler, ancak custom karakter ile de bu "makul daraltma" yapılabilir. Bunun en iyi örneği bence Dragon Age Origins. Orada da hikaye ve karakteriniz daha bir bütünlük halinde ilerliyor. Ayrıca Owlcat de bunu çok iyi yapıyor. İlk Pathfinder oyununda belki bi tık zayıftı ama ikinci oyun Wrath of the Rightgeous ve Warhammer Rogue Trader'da bunu süper beceriyor. Custom karaktersiniz yine, ama altı baya dolu, "rpg simülatörü" gibi ortalıkta koşmuyorsunuz. Bir hikayeniz var, o hikayeye yön veriyorsunuz. Özetle "epik" deneyimlerden sonra tansiyonun düşmesini ve ya gerektiğinden fazla artmasını falan çok yersiz buluyorum. BG3'te böyle. 30 saat oynadım nereye gidiyorum ne yapıyorum, ne istiyorum falan bilmiyorum. Larian bunu Divinity'de yapmıştı. Allahın kılıcı oluyoruz, tanrılar falan geliyor diz çöküp tövbe istiyor, sonra yine bi ton alakasız şey oluyor peşisıra.

2) Voice acting: Çok güzel abi tebrikler, keşke BİZİM karakterimiz de konuşsa. Direkt öldürüyor benim için "immersive" deneyimi. Sessiz ana karakter olayı yıllar önce bitmedi mi ya...Zira aslında ana karakterin seslendirildiğini, sonrasında vazgeçildiğini duydum, üzücü. (Zaten bazı yerlerde karakterimiz konuşuyor: "Oraya gidemem" falan gibi şeyler söylüyor cutscenelerde.

3) Karakterler: Çizgifilm karakterleri yine. Özellikle Astarion. Direkt sapladım abi kazığı ilk fırsatta. Sırf bu lavuk olmasın partide diye kendim thief oynamak zorunda kaldım ama olsun. Yeter tamam anladık theifler cunning olur, sivri dilli olur, bu bi de vampir. Githyanki çok çok iyiydi, dili kullanmaları, ve direkt hal tavır olarak tüm Githyankiler aynı kitaplardaki gibiydi çok beğendim.

4) Cutscenes: Ben o sırada farkında olmadan Shadowheart'ı seçtim diye bir sonraki karşılaşmada neden Shadowheart olarak cutscene izliyorum neden sürekli hikayeyi parçalıyorsun LARIAN ya. Bunun sebebi bu sahnelerin hazır olması sanırım, origin karakterler ile oynayabiliyoruz sonuçta. (oynayınca onlar da konuşmuyor bu arada cutscenelerde, üzücü) Neyse mesela tam epik bir battle bitiyor, tam kaptırmışım kendimi karakterime bir şey oluyor birine tıklıyorum hooop benim karakterim yerime Shadowheart ve NPC konuşuyor. Çok sinir bozucu.

Evet title biraz clickbait, anlattıklarım aslında BG3'ün kötü bir oyun olmasından ziyade benim neden BG3 sevmiyor oluşum oldu. Neyse, çatışmalar başlasın. 😃